Eind januari ben ik klaar met mijn 4 zware AC kuren. Ik ben blij dat deze kuren afgelopen zijn en ik zwaai ze dan ook met alle liefde uit! Dag gasten, tot nooit meer ziens!

Ik krijg bij mijn laatste AC kuur uitleg over de kuren die hierna volgen. Ik moet namelijk nog 12 kuren krijgen (Paclitaxel, oftewel Taxol in kankerjargon). Deze 12 kuren krijg ik iedere week. Elke maandag moet ik naar het Diakonessenhuis komen om weer een kuurtje in mijn lijf  te laten lopen. Trudy, mijn vaste verpleegkundige, vertelt dat er bij deze kuren minder bijwerkingen zijn. Minder heftig in ieder geval. Wel moet ik letten op tintelingen in mijn handen (en misschien ook voeten), last van mijn slijmvliezen (dus ogen minder vochtig, mond kan pijnlijk worden etc.) en toch ook nog wel haaruitval… Maar niet zoveel als bij de AC kuren.

Ik houd bij deze kuren dus ook iedere keer mijn Coldcap op en dat werkt goed. Ik heb nog veel haar, dus we gaan door! Elke week kom ik maandagochtend in het ziekenhuis en wordt mijn haar eerst nat gemaakt met water (dit omdat mijn haar dan nog meer bevriest dan zonder water) en dan gaat de kap erop. Ik lijk iedere week op een soort van Calimero, dat kleine vogeltje met een eierschaal op zijn hoofd.

Verder heeft mijn zus een schema gemaakt zodat iedere maandag iemand met mij mee gaat. Een soort van rouleersysteem. Zo gaan mijn zussen en mijn moeder om de 3 weken met mij mee en tussendoor worden zelfs mijn zwagers en mijn lieve vriendinnetjes ingeschakeld. Erg fijn! Want zo hoef ik in ieder geval nooit alleen naar het ziekenhuis.

Elke week maak ik een foto met degene die met mij mee is gegaan. Deze foto, quote of gekke bek, wordt dan geplaatst op Instagram. Dit is bijna mijn dagboek geworden waar ik altijd op terug kan kijken. Dan scrol ik naar beneden, naar ‘de chemotijd’ en kan ik het weer even relativeren.

Want ik merk namelijk dat de tijd toch best wel snel gaat. En ik weet het, dat klinkt misschien heel gek! Want time flies when you’re having fun! Maar ik kan je vertellen, ook als je geen ‘fun’ hebt, vliegt de tijd gelukkig voorbij! Alhoewel ik genoeg fun om de kuren heen heb met mijn vrienden en vriendinnen, maar dat terzijde. Ik vind het fijn om soms even terug te blikken naar deze tijden. Zo blijf je je beseffen wat je allemaal overkomen is.

Deze Taxol kuren vallen inderdaad mee vergeleken met de AC kuren. Ik ben blij de eerste weken! Want ik kan gewoon in Utrecht blijven. Ik hoef niet meer naar mijn ouders om daar te herstellen. Ik ben meestal die maandag, de dag van de kuur, erg moe en slaperig, maar de rest van de week gaat het goed. The day after heb ik meestal flink rode blosjes op mijn wangen en lijk ik net bolle jan. Dan is mijn gezicht wat opgezet door de medicijnen die ik erbij krijg. Maar ook dat gaat gelukkig snel weer weg naarmate de tijd vordert. Taxol is voor mij een soort sluipmoordenaartje…. En dat klinkt heftiger dan het is. Taxol is namelijk in het begin een verademing vergeleken bij de AC kuren, maar later in de kuren (dus kuur 8, 9 en 10) begin je je behoorlijk vermoeid, lamgeslagen en naar te voelen. Het eind is dan bijna in zicht en je wilt zo graag dat het klaar is!  Dat zal iedereen die deze kuren heeft gekregen, vast en zeker beamen.

Ondertussen ben ik klaar met mijn chemo’s en dat voelt ZO fijn! Dat kan ik niet in woorden uitleggen. Chemo heeft me veranderd, ‘littekens’ achtergelaten en me ontzettend moe gemaakt. Maar ik ben KLAAR! De laatste, die allerlaatste chemo, heb ik een feestje gevierd met mijn zus! Marjolein had slingers meegenomen en ikke taart! We hebben gevierd dat we nooit meer naar het behandelcentrum hoeven en ik heb foto’s gemaakt waar zelfs mijn moeder bang van wordt (lees: hele dikke middelvinger naar alle chemo’s). Tja, iedereen viert het op zijn of haar eigen manier, zullen we maar zeggen.

Nu op de naar de operatie. De gesprekken zijn in volle gang. Spannend! Het ene hoofdstuk is gesloten en het andere wordt geopend. Zo gaat dat dus… Nog lang niet klaar. Maar deze chemo’s kan ik in ieder geval afstrepen! En mensen, kinderen…. WAT ben ik trots op mezelf!!!

 

Bron afbeelding: www.livelifehappy.com